| |
 |
Mijn weblog
Persoonlijk | algemeen
|
27 Augustus 2008 | 17:00:57
|
Beste allen
welkom op mijn puntje.
Ik probeer op deze weblog vooral leuke boeken,film en cd-tips vermelden en alles wat er mee te maken heeft.
Zou het leuk vinden als jullie af en toe een reactie neer willen geven op mijn weblogjes.
<= <= En uh het plaatje naast mijn Knock Knock ben niet ik maar mijn held Tom Waits!!!
Concerten
Low - 22 januari - Catharina Kerk E'hv
Groetjes  Wilko |
|
|
|
|
Boek Wanda Reisel - Witte Liefde
Boek | Boeken - Gelezen
|
18 Januari 2009 | 22:10:24
|
Verhaal;
Twee stemmen, n liefde.Een grote liefde is meestal een onmogelijke liefde. En juist die smaakt naar meer. Daarom brandt hij zich in het geheugen in. Voor altijd.Curaao in de jaren vijftig. Een mondain Caribisch eiland op het hoogtepunt van zijn welvaart, zelfs zijn koloniale gezicht is vriendelijk. In dat paradijs van eeuwige passaat, blauwe baaien en wit koraalzand bloeit tussen de vrouw van een architect en een journalist een geheime liefde op. Maar deze buitenechtelijke verhouding blijkt zo verslavend dat de passie hun levens dreigt te ontwrichten.
Recensie;
In haar vijfde roman gaat Reisel (1955) terug naar haar geboorteland, Curaçao. Het land waar haar joodse ouders naar waren uitgeweken na WOII en waar zij de eerste 5 jaar van haar leven doorbracht. Ze beschrijft het verhaal van een grote liefde in de jaren '50, haar jeugdjaren; de liefde is vermoedelijk die van haar moeder voor een andere man dan haar vader. Dat maakt deze daarom ook tot een onmogelijke liefde. Ze beschrijft dit verhaal afwisselend vanuit het perspectief van beide geliefden, Ro en Bob. De roman opent en sluit op een ongebruikelijke manier, met de stem en het perspectief van de zojuist overleden Ro in het mortuarium. Reisel houdt de spanning goed vast en schrijft op een zinderende manier, overigens zonder erg expliciet in te gaan op de seksuele handelingen. De charme van dit boek is dat ze de buitenechtelijke liefde invoelbaar weet te maken. Tegelijk geeft ze een, niet meer dan decoratief, beeld van het leven van de rijke, blanke jetset op Curaçao in de welvarende jaren '50. Haar schrijfstijl is functioneel en niet opvallend, met soms wat vreemde beeldspraak.
Uitgeverij Singel Pockets ISBN 9789041300485 jaar 2007 Blz 224
Mijn ervaring,
Mooi liefdesverhaal vertelt vanuit het perspectief van de twee hoofpersonen, mooi spanning en vertelstijl. Vooral dat het verhaal begint met de hoofdpersoon die net overleden is en vanuit haar kist alles nog bewust meemaakt...
|
|
|
|
film Entre Les Murs
Film | film - Bioscoop
|
18 Januari 2009 | 22:08:23
|
Complexe ode aan het onderwijs
Gezien Vrijdag 16 Januari 2008 in Plaza Futura
Entre les murs begint met een leraar die ’s ochtends snel een kopje koffie naar binnen gooit, en eindigt twee uur later met beelden van een leeg klaslokaal. In de tussentijd is een schooljaar gevat.
Maar anders dan in de meer doorsnee schoolfilm, zoals Dead Poets Society of Dangerous Minds, is aan het einde van Entre les murs niets opgelost. Conflict zat, maar leraar en leerling weten het niet om te zetten in persoonlijke groei; ze komen niet nader tot elkaar.
Niet dat de leraar Frans François Marin (François Bégaudeau) het niet probeert met zijn groep 14-jarigen uit het 20ste arrondissement, een multiculturele wijk van Parijs. Om de leerlingen het belang van de taal bij te brengen, hanteert Marin een Socratisch lesmodel; hij daagt ze uit met kritische vragen, en corrigeert plagerig scherp hun gebrekkige grammatica en denkfouten. De klas gaat soms mee in de methode, maar stelt zich net zo makkelijk op als veelkoppige tegenstander; elk woord van Marin wordt dan gewogen, en – al of niet verkeerd geïnterpreteerd – betwist of verdraaid, en feilloos uitgespeeld.
Messcherpe dialogen worden er gevoerd, waarbij de machtspositie tussen leraar en leerling voortdurend kantelt. De Franse regisseur Laurent Cantet (Ressources humaines, Vers le sud) filmt zo dicht op zijn onderwerp, dat de kijker zich bijna in de klas waant. En hij wisselt de hoogspanning in het klaslokaal steeds tijdig af met goed getroffen uitstapjes naar schoolplein en lerarenkamer.
Entre les murs werd dit jaar in Cannes bekroond met de Gouden Palm, en is gebaseerd op het gelijknamige boek van de dertiger François Bégaudeau, de hoofdrolspeler in de film, die tevens het filmscenario schreef. Ook de leerlingen in de film zijn geen professionele acteurs, maar werden gewoon uit de klas geplukt.
Souleymane (gespeeld door Franck Keïta) en Esméralda (Esméralda Ouertani) vormen de voornaamste onrustbronnen in de klas van meester Marin. Souleymane, uit Mali, weigert ook maar iets te leren en botst meer en meer met Marin. En Esméralda schept er een sardonisch genoegen in om te stoken, en brengt daarmee zowel haar klasgenoot als leraar in de problemen.
Het meest wonderlijke is wel dat Entre les murs deels geïmproviseerd tot stand kwam, maar geen moment aanvoelt als een improvisatie. Elke zin of blik is raak, en draagt bij aan het bouwwerk dat de kijker exact naar de plek stuurt die de makers voor ogen hebben. Zo eindigt Entre les murs in een Socratische opdracht voor de kijker – die zal voor zichzelf moeten uitvogelen wie hier juist handelt en wie niet. Het zijn vragen die er toe doen, want de situatie in de klas is inmiddels geëscaleerd.
Cantet verstaat de kunst om zo’n opdracht over te brengen zonder zijn film om te vormen tot huiswerk. Entre les murs is een complexe ode aan het hedendaagse onderwijs. Weinig opbeurend, zeer authentiek.
Mijn ervaring;
Heftig, dit is een dagelijkse strijd van leven en dood tussen leraar en leerlingen. Wat een strijd... |
|
|
|
Verslag concert dEUS in 013 Zondag 07 december 2008
Muziek/Concert | Muziek -Concerten
|
14 December 2008 | 11:31:06
|
 Zondagavond weer een geweldig concert van dEUS gezien. Had ze enkele jaren ervoor ook al in 013 gezien en net als toen GEWELDIG!!!
Mooi dat zo'n groep - ik zie ze van het niveau Radiohead qua vernieuwing en performers - nog steeds in de kleine zalen blijven toeren. Eerst een aantal dagen Paradiso en nu dus 013.
Bijne de gehele laaste cd - Vantage Point - werd ten gehore gebracht met ook nog de klassiekers Fell ell of the floor,Turnpike,Suds & Soda, Little Arithmics and Roses.
Een uur en driekwartier op en top band
Setlist;
When She Comes Down
Everybody's Weird
Fell Off The Floor, Man
Slow
Smokers Reflect
Turnpike
The Architect
Favourite Game
Let's See Who Goes Down First
Nothing Really Ends
Bad Timing
If You Don't Get What You Want
Instant Street
Suds & Soda
---
Oh Your God
Little Arithmetics
Roses
Eternal Woman
Morticiachair
|
|
|
|
Boek Aravind Adiga - De Witte Tijger
Boek | Boeken - Gelezen
|
06 December 2008 | 15:09:22
|
Gelezen December 2008
 Het verhaal
Na zeven dagen en nachten is de brief aan premier Jiabao af en is de Chinese leider gewaarschuwd dat hij de verhalen van de officiële instanties niet moet geloven. Als hij straks een officieel bezoek brengt aan het land van de briefschrijver, op zoek naar voorbeelden van succesverhalen van Indiase ondernemers, weet hij hoe het er werkelijk aan toe gaat in het moderne India. In zijn brief legt Balram Sharma de premier uit hoe hij is opgeklommen van arme bediende tot succesvolle ondernemer van wie de premier kan leren.
In het ‘democratische’ India heerst het recht van de ongeschreven regels, die cynisch genoeg worden bepaald door de enige minderheid die geen analfabeet is, de rijken. Daarom kan een ondergeschikte nooit ontsnappen uit de sociale rangorde waartoe hij behoort. Dat het Balram is gelukt door het glazen plafond van de arme bediende te breken, maakt hem tot een uitzonderlijk mens, een witte tijger. Openhartig beschrijft hij hoe hij dat voor elkaar gekregen heeft.
Om zich te bevrijden van de dienstbaarheid die in zijn bloed kroop, moest hij zijn baas, die hem allerlei vernederingen liet ondergaan, vermoorden. Maar daarmee accepteerde hij ook de prijs die zijn familie daarvoor betaalde.
Balrams brief is zowel een bekentenis als een aanklacht. Hij toont het contrast tussen het (door het westen verguisde) communistische China, met zijn goede publieksvoorzieningen, en het democratische India, waar de westerse wereld enthousiast over is, maar waar zelfs riolering ontbreekt.
Met zijn Indiaas-Amerikaanse achtergrond is Adiga de uitgelezen persoon om de waarheid over India naar buiten te brengen. Hij kijkt met het oog van een buitenstaander, maar schrijft met de pen van een insider. Dat levert een opmerkelijk en vernuftig debuut op. Adiga is zelf ook een witte tijger.
Uitgever De Bezige Bij ISBN 9789023428954 blz 278 Jaar 2008
Mijn ervaring;
Dit boek heeft de Man Booker Prize 2008 gewonnen. Het is een boek wat ik moeilijk kan plaatsen. Het is een afstandelijke geschreven verhaal met zeer stereotype karakters over het leven in India in de 21ste eeuw. Het is hard, cynisch en er zit veel donkere humor in. Het verhaal schets het leven van arm en rijk in een corrupte staat India.
Als het doel van het boek is om dat te beschrijven is het daarin glansrijk geslaagd maar als een roman vind ik het minder.Toch zeer interessant en de moeite waard om het lezen ook al in de context met de huidige aanslagen in die streken op dit moment.Toeval?
|
|
|
|
Boek Selden Edwards - Fin de Siecle
Boek | Boeken - Gelezen
|
24 November 2008 | 20:38:16
|
Gelezen November 2008
Omschrijving
Een wervelend verhaal over Wheeler Burden, de laatste erfgenaam van een beroemde bankiersfamilie uit Boston: rockidool, filosoof, honkbalheld, vrouwenliefhebber, halfjood en zoon van een legende. Een fantastische reis naar Wenen aan het einde van de negentiende eeuw, waar hij zo plotseling terechtkwam
Fin de siecle het buitengewone verhaal over Wheeler Burden, de laatste erfgenaam van de beroemde bankiersfamilie Burden uit Boston, die door een tijdverschuiving terechtkomt in Wenen, eind negentiende eeuw. In de twintigste eeuw onderwezen door zijn erudiete docent Estherhazy Haze met een grote fascinatie voor het Fin de sicle, ondervindt Wheeler nu aan den lijve de politieke omwenteling en de culturele bloei van Wenen. Hij ontmoet niet alleen belangrijke personen uit de wereldgeschiedenis, onder wie Freud, Mahler en Hitler, maar ook mensen uit zijn eigen leven, zoals Haze, en zelfs zijn vader, de oorlogsheld die hij nooit heeft gekend. Stuk voor stuk maken ze deel uit van een geschiedenis die alles te maken lijkt te hebben met het mysterieuze boek dat Haze in de twintigste eeuw heeft geschreven: Fin de sicle. Maar kun je met de kennis van het heden het verleden nog veranderen?
Uitgeverij Signatuur ISBN 9789056722661 blz 445 jaar 2008
Mijn ervaring;
Pff ga er maar voor zitten. Aan de hand van een dagboek verteld vanuit het perspectief van een negentig jaar oude vrouw.
Een behoorlijk ingewikkeld verhaal met mensen die vanuit het niets - lijkt het teruggaan in de tijd -wat later wel verklaard wordt maar ook weer niet helemaal. Deze personen zijn om één of andere redenen met elkaar verbonden - dat weet je pas ook later.
Dus behoorlijk opletten hoe het verhaal loopt.
Thema is mooi en verrassende plotwendingen, mooie en interessante ontmoetingen met bekenden die levenden rond 1900 in Wenen die door deze gebeurtenissen hun leven uiteindelijk bepaald werden (Mahler,Freud en zelfs Hitler en Sissie).
Zeer de moeite waard. |
|
|
|
A Skin Too Few: The Days of Nick Drake
/Documentaire | Muziek - Algemeen
|
23 November 2008 | 08:25:04
|
Documentaire over Nick Drake woensdag 26 november, 23:20 uur op TV Nederland 2
 Een documentaire over de vroeg gestorven folksinger Nick Drake. De documentaire gebruikt zijn muziek, foto's, beeldmateriaal van zijn thuisomgeving en interviews met de naaste personen die hij heeft achtergelaten om de triomfen en tragedie te laten zien van zijn korte, intense leven. De singer-songwriter Nick Drake was één van de meest tragische romantici van de rockmuziek, wiens erfenis bestaat uit drie albums vol intens schone en melancholische muziek. Hij stierf op 26-jarige leeftijd aan een overdosis anti-depressiva. Toch is het nog steeds niet duidelijk of hij zelf een hand had in zijn eigen dood. |
|
|
|
Boek Sandor Marai - Gloed
Boek | Boeken - Gelezen
|
22 November 2008 | 08:30:12
|
Het verhaal;
Gelezen Oktober 2008
 Gloed, voor het eerst verschenen in 1942, is een meesterwerk uit de Europese literatuur dat internationaal werd herontdekt. Na 41 jaar zien Henrik en Konràd elkaar weer in een kasteel aan de voet van de Karpaten. Van jongs af waren zij onafscheidelijk, ondanks hun verschillende achtergrond en afkomst. Tot Konràd plotseling verdween, niet lang na Henriks huwelijk met de mooie Krisztina. Henrik en Konràd delen een geheim met een bijzondere kracht, 'een kracht die het weefsel van het leven verschroeit als een kwaadaardige straling, maar aan het leven tegelijk een spanning, een verhoogde temperatuur geeft. 'Eén avond, één nacht duurt de ontmoeting van de twee oude mannen. Hun laatste gesprek is een duel zonder wapens, en veel wreder. Met meedogenloze openhartigheid praten zij over passie en vriendschap, over waarheid en leugen. Wat is er 41 jaar geleden gebeurd? En was het verraad van Konràd onvermijdelijk?
Uitgeverij Wereldbibliotheek ISBN 9789028418721 Blz 152 Jaar 2003
Recensie;
De Hongaarse schrijver (1900-1989), die volkomen vergeten in San Diego zelfmoord pleegde, is herontdekt. Deze roman dateert uit 1942. De oude generaal Henrik, die tientallen jaren eenzaam heeft geleefd, krijgt een brief van zijn jeugdvriend Konrad, die lang geleden naar de tropen was vertrokken nadat er tussen hem en Henrik iets was voorgevallen. Dit had te maken met Henriks mooie vrouw Krysztina, die kort voor Konrads vertrek met Henrik was getrouwd. In de brief kondigt Konrad zijn bezoek aan. Henrik bereidt zich er zorgvuldig op voor en als zijn vriend verschijnt, ontvouwt zich in Henriks monoloog - Konrad luistert slechts - de tragedie die zich ruim veertig jaar geleden heeft afgespeeld. De roman heeft een spannende plot die uitstekend in elkaar zit en waarbij goed gebruik wordt gemaakt van het verschil tussen de beide vrienden (de ene soldaat, de andere kunstenaar) die samen een geheim delen. Een terechte herontdekking, lezenswaardig voor een ruim publiek. Deze eerste vertaling is inmiddels gevolgd door een aantal andere. Kleine druk.
(Biblion recensie, Redactie)
Mijn ervaring;
net uitgelezen en beetje een dubbel gevoel, prachtige monoloog met idd mooie volzinnen maar vond het lastig om een gevoel met dit boek te krijgen. Naar mate het einde vorderde vond ik het steeds mooier worden. Misschien dat ik het boek nog een keer moet lezen om vooral met middenstuk "eigen" te maken. Maar al met al mooi om te lezen. |
|
|
|
Boek Ian McEwan - Aan Chesil Beach
Boek | Boeken - Gelezen
|
20 November 2008 | 20:30:57
|
Recensie; Bron Trouw
gelezen november 2008
 Ian McEwan heeft er patent op: een bijzondere maar op zich niet dramatische gebeurtenis ontvouwt zich tot een regelrechte thriller. Dit keer is zijn uitgangspunt de huwelijksnacht van twee jonge twintigers, in het prille begin van de jaren zestig uit de vorige eeuw.
Het diner is in de bruidssuite van het hotel geserveerd, de obers hebben zich discreet teruggetrokken, en de lekkernijen zijn mondjesmaat geproefd. Eindelijk kunnen Edward en Florence hun jeugd achter zich laten, in een tijd 'dat jong zijn een sociale handicap was, een teken van onbenulligheid, een lichtelijk beschamende aandoening waarvoor het huwelijk een begin van genezing bood'.
Toch talmen de nieuwbakken echtgenoten bij het vooruitzicht van de eerste gezamenlijke nacht, in het hemelbed. De seksuele revolutie zal pas een paar jaar later uitbreken, dus tijdens de verlovingstijd heeft hun intimiteit zich beperkt tot de strikte betamelijkheid van een kus en een omhelzing. Bovendien hebben man en vrouw, ook helemaal in overeenstemming met de tijdgeest, elkaar nooit iets verteld over hun gevoelens en verlangens omtrent seks.
Als lezers worden wij via een alwetende verteller afwisselend deelgenoot gemaakt van de gedachten en jeugdherinneringen van Edward en van die van Florence, die ze voor elkaar juist volledig verzwijgen. Zo krijgen we steeds meer inzicht in de volstrekt uiteenlopende redenen van hun beider beschroomdheid. Tegelijkertijd geven deze passages ons de kans even op adem te komen in een vertelling die, zo lijkt het, afstevent op een afschuwelijke climax.
Die climax komt er, en het pleit voor McEwan dat hij hem tot in detail beschrijft - om daarna, schijnbaar achteloos, de rest van het leven van Edward en Florence in luttele pagina's af te handelen. Als het om een roman ging, zou ik zeggen, 'af te raffelen,' maar 'Aan Chesil Beach' is qua lengte toch eerder een novelle. En dan mag een auteur zich ertoe beperken een enkele kwestie uit te diepen: hij hoeft zich niet te bekommeren om het netjes afhechten van allerlei narratieve draadjes. Dat is hier zeer passend, want de rest van Edwards en Florence' leven is niet meer dan een epiloog bij hun gedenkwaardige huwelijksnacht.
McEwans aloude thema van de fricties in de verhouding tussen man en vrouw staat ook in dit verhaal centraal, evenals het idee dat een enkele gebeurtenis, nauwelijks onder de controle van de betrokkenen, een compleet leven kan bepalen. 'Aan Chesil Beach' heeft niet de ijzersterke onvermijdelijkheid van vroege novellen als 'De Troost van Vreemden' en 'De Cementen Tuin', maar McEwan tekent een treffend tijdsbeeld van sexualibus in de sixties voordat die swinging werden, en vervelen doet zijn novelle geen moment.
Uitgeverij De Harmonie, ISBN 9789061698166 blz 153 jaar 2007
Eigen ervaring;
Korte hele mooie roman van McEwan zoals hij die alleen maar kan schrijven. Triest, intens en prachtig geschreven, Een aanrader maar geen vrolijk boek. |
|
|
|
Verslag Elbow in de Effenaar Zaterdag 15 November 2008
Muziek/Concert | Muziek -Concerten
|
17 November 2008 | 20:43:27
|
GRANDIOOS CONCERT ELBOW IN DE EFFENAAR
Groots in Engeland maar onbekend in Nederland , misschien wel gelukkig want daardoor blijven ze optreden in kleine zalen zoals tivoli, oosterpoort en de Effenaar.
 Met het overrompelende 'Starlings' en het daarbij behorende trompetgeschetter en live aanwezig strijkorkestje begon het optreden stipt om half tien. Met het krachtige 'The Bones Of You' werd daarna meteen stevig doorgestoten. Beide nummers zijn afkomstig van het Mercury Prize winnend album The Seldom Seen Kid, dat uiteraard deze avond ook centraal stond.
Uitmuntende uitvoeringen van sfeervolle songs zoals 'Mirrorball', 'Weather To Fly', 'The Loneliness Of A Tower Crane Driver' ("Are we having the time of our lifes?")
De uitsmijter was natuurlijk 'One Day Like This', waarbij de hele zaal uitbundig de regels "So throw those curtains wide! One day like this a year'd see me right!" meezong.
 Tussen de nummers door babbelde zanger Guy Garvey rustig met het publiek en deed halverwege zowaar ook nog even een klein vragenuurtje ("Next question. Yes, you sir..."). Het gaf maar weer eens aan hoe sympathiek deze band is.
Maar Elbow is meer dan The Seldom Seen Kid. Het oudere werk werd gelukkig dan ook niet vergeten. Denk daarbij aan de nummers 'Leaders Of The Free World' (dat volgens Guy zijn revelantie had verloren dankzij de overwinning van Obama), het stampende 'Station Approach', het emotionele 'Great Expectations',
het hypnotiserende 'Any Day Now', het tranentrekkende 'Newborn' en de ingetogen afsluiter 'Scattered Black And Whites'.
Mooie van dit concert dat dit het laatste was van 2008 en de afsluiter van hun europese tour van 2008.
Dit gaf alles nog een speciaal karakter en maakte deze avond onvergetelijk. Ik was erbij YES!!!!
Setlist Elbow in Effenaar:
01. Starlings
02. The Bones Of You
03. Mirrorball
04. Leaders Of The Free World
05. The Stops
06. Great Expectations
07. Any Day Now
08. Grounds For Divorce
09. The Loneliness Of A Tower Crane Driver
10. Newborn
11. Weather To Fly
12. One Day Like This
--ENCORE--
13. Some Riot
14. Station Approach
15. Scattered Black And Whites
Voorprogramma; Laura Marling
Ook prachtig met muziekant Marcus maar hoe wat ergelijk als de helft van het publiek er door heen te kleppen zit en er geen aandacht aangeeft, schande.
|
|
|
|
Weekend Berlijn november 2008
Reis | algemeen
|
14 November 2008 | 21:03:06
|
Vrijdagochtend vertrokken om een lekker lang weekend met Janita te gaan vertoeven in Berlijn.
Na een autotocht van 7 uur aangkomen in ons hotel,ingecheckt en meteen de metro gepakt om lekker 3 dagen lang Berlijn te verkennen.
Wat hebben we gezien, pff te veel om op te noemen. Bij de foto´s zie je een aardig wat bezienswaardigheden die ik vastgelegd heb.
Mijn indruk, een heerlijke stad,levendig, volop in beweging, wordt steeds mooier, heel veel groen, veel rustige plekken en volop ruimte.
Zeker de moeite waard om nog meerdere malen te bezoeken.
Rest van mijn foto's zijn op mijn hyvespagina en facebook pagina te zien.
|
|
|
|
|
|
